สวัสดีครับ บทความนี้เป็นการเปิดตัวครั้งแรกของบล็อกนี้นะครับ ในฐานะที่เป็นครูสอนภาษาอังกฤษในระดับประถมศึกษา ได้มองเห็นถึงสภาพปัญหาของการจัดการศึกษาวิชาภาษาอังกฤษ สำหรับโรงเรียนในต่างจังหวัดหลายประการด้วยกัน คือ
1. การขาดแคลนครูผู้สอนที่จบด้านภาษาอังกฤษโดยตรง นี่คือปัญหาที่สำคัญที่สุด โรงเรียนส่วนใหญ่ไม่มีครูผู้สอนภาษาอังกฤษ ทำให้ไม่สามารถจัดการเรียนการสอนในวิชานี้ได้อย่างไม่เต็มที่ ซึ่งก็คงต้องให้เป็นหน้าที่ของหน่วยงานที่รับผิดชอบโดยตรงคือ สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน หรือ สพฐ. แก้ปัญหานี้กันต่อไป
2. การขาดแคลนสื่อการเรียนการสอนด้านภาษาอังกฤษ ผมเคยทำงานในโรงเรียนระบบสองภาษาที่ค่าเล่าเรียนแสนแพง มีครูครบชั้นทั้งครูไทยและต่างชาติ และสื่อการเรียนการสอนที่ทันสมัยและเอื้อต่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษเป็นอย่างยิ่ง แต่เมื่อลาออกมารับราชการในโรงเรียนระดับประถมศึกษากลับพบว่า โรงเรียนแทบไม่มีสื่อสำหรับจัดการเรียนการสอนในวิชาภาษาอังกฤษเลย นี่คือความเหลื่อมล้ำที่เห็นได้อย่างชัดเจน และคงไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมนักเรียนในเมืองและชนบทถึงมีผลสัมฤทธิ์ด้านการเรียนที่แตกต่างกันอย่างมาก
3. การขาดแรงจูงใจในการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียน เนื่องจากความไม่พร้อมในด้านต่างๆ ของนักเรียนในต่างจังหวัด ทั้งด้านครอบครอบครัว ฐานะทางบ้าน และปัญหาทางสังคมรอบตัว ทำให้นักเรียนส่วนใหญ่แทบจะไม่มีเป้าหมายของชีวิต ไม่รู้ว่าจะเรียนหนังสือไปทำไม แล้วทำไมต้องเรียนภาษาอังกฤษ เพราะไม่รู้จะนำไปพูดหรือสื่อสารกับใคร
ปัญหาทั้ง 3 ประการข้างต้น เป็นปัญหาที่ผมได้ประสบมานับตั้งแต่วันแรกที่เข้ารับราชการ และได้หาแนวทางแก้ไขมาตลอดระยะเวลา 3 ปี บล็อกนี้คงจะเป็นสื่อกลางที่ผมจะนำวิธีการแก้ปัญหาของผมมาเผยแพร่ เพื่อจะได้เป็นประโยชน์กับครูผู้สอนภาษาอังกฤษท่านอื่น โดยเฉพาะครูภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษาในต่างจังหวัด และผมจะแนะนำเว็บไซต์ที่คุณครูสามารถไปค้นคว้าเพื่อนำมาเป็นสื่อการเรียนการสอนภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนในชั้นเรียน ซึ่งมีหลายเว็บไซต์ครับที่น่าสนใจมากๆ เพื่อยกระดับการจัดการเรียนการสอนภาษาอังกฤษให้กับนักเรียนของเราครับ
Ekachai
